Kinesiotaping w logopedii

 

 

Kinesiotaping logopedyczny to zaplanowana aplikacja plastra na twarz, która ma wspomóc terapię logopedyczną poprzez mechaniczne działanie na poszczególnych obszarach mięsniowych. Kinesiotaping po raz pierwszy został użyty w 1988 roku na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu.

 

 

Kinesiotaping, innymi słowy: „plastrowanie dynamiczne” polega na przyklejeniu specjalnie do tego przeznaczonego hipoalergicznego plastra na skórę w miejscu, gdzie chcemy wykonać pewien naciąg, by rozluźnić lub wzmocnić poszczególne mięśnie. Kinesiotaping możemy stosować u pacjentów w każdym wieku, zarówno u maluszków i pacjentów dorosłych.

 

  

 W jakich przypadkach stosuje się kinesiotaping logopedyczny?   

 

  

U pacjentów:   

 

- z obniżonym napięciem mięśniowym, np. w obrębie warg;

 - u dzieci śliniących się, oddychających ustami;

- z tyłożuchwiem;

- z przodożuchwiem;

- z trudnością z pionizacją języka;

- ze wzmożonym napięciem mięśniowym;

- z bruksizmem;

 - z zaburzeniem połykania, 

-z niektórymi wadami wymowy, np. seplenienieniem bocznym, międzyzębowym;

- z porażeniem nerwów twarzowych;

- z dysfunkcjami stawu skroniowo-żuchowego, np. przeskakiwaniem, bólem, szczękościskiem.

 

 

  

 

 

 

 

 

Jak widzicie, plastrowanie dynamiczne można stosować w wielu przypadkach, jednak zawsze należy wiedzieć w jakim celu chcemy je zastosować. Przyklejanie plastra „od tak” nie przyniesie nam oczekiwanych efektów. Ważnych jest wiele aspektów, o których musimy wiedzieć przed, w trakcie i po aplikacji plastra na mięśnie.

 

 

 

 Przed aplikacją plastra należy:   

 

 

- zaopatrzyć się w plastry do tapingu. Polecam te hipoalergiczne, kupowane ze sprawdzonych źródeł: sklepów medycznych, sklepów z zaopatrzeniem dla fizjoterapeutów;

- uprzedzić pacjenta o tym, w jakim celu aplikujemy plaster. Należy opowiedzieć dokładnie i ze szczegółami o sposobie aplikacji, możliwych działaniach niepożądanych oraz o tym, jak długo trzeba nosić plaster i w jaki sposób bezpiecznie go ściągnąć;

 - zapytać pacjenta o alergie, przebyte choroby skórne (trądzik, otwarte rany, duże pieprzyki w miejscu aplikacji);

- dobrze jest mieć pisemną zgodę pacjęta na zabieg kinesiotapingu (warto w tej zgodzie zawrzeć informacje o potencjalnych skutkach niepożądanych - choć pamiętajcie, kinesiotaping jest stosunkowo bezpieczną metodą wspomagającą);

 

 

 Po kwestiach formalnych zabieramy się do pracy. Wiemy, co chcemy osiągnąć plastrowaniem i na które mięśnie powinniśmy przykleić plaster. 

 

 

Co dalej?   

 

 

- oczyszczamy skórę od pudru, potu i owłosienia;

- wycinamy odpowiedni rozmiar plastra;

- aplikujemy plaster w miejscu początkowym, wykonujemy odpowiedni naciąg i przyklejamy w miejscu końcowym;

- chwilę dotykamy plaster dłonią (plaster pokrywa cienka warstwa hipoalergicznego kleju, który aktywuje się pod wpływem ciepła).

 

 

Należy wiedzieć, że taśma może być przyklejona u obu osób w tym samym miejscu i u jednej osoby będzie działać na rozluźnienie mięśni, a u drugiej na wzmocnienie napięcia mięśniowego. Dzieje się tak, ponieważ istotną sprawą jest punkt początkowy, czyli miejsce od którego rozpoczynamy aplikację plastra oraz kierunek rozkurczania i skurczania się mięśnia.   

 

 

 Odpowiedni naciąg plastra – czyli jaki?    

 

 

W trakcie aplikacji taśmy trzeba ją odpowiednio naciągnąć. Przyklejamy taśmę w punkcie początkowym, wykonujemy naciąg, a potem przyklejamy do punktu końcowego. Nie ma jednego, odpowiedniego naciągu. Czasami naciągamy tak, by taśma powiększyła się o 25% a czasami nawet o 50%.     

 

 

 

 

 Czy plastrowanie działa?    

 

 

 Zdecydowanie tak! Jednak, żeby prawidłowo stosować taping powinniśmy najpierw dobrze przeanalizować anatomię twarzy pacjenta, zdiagnozować problem oraz określić w jaki sposób możemy zaaplikować plaster, tak, by pomóc. Warto udać się na specjalistyczne szkolenie, w trakcie którego przypomnimy sobie jak „ruszają się” mięśnie oraz z jaką siłą naciągu naklejać taśmę.

 

 

 

 

 Polecam zainwestowanie w dobre pozycje książkowe:

 

 

1. Szyja i głowa. Podręcznik dla studentów i lekarzy. Anatomia prawidłowa człowieka, J. Walocha (red.), Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 2013

2. Taping. Zastosowanie kliniczne. Techniki. Efekty terapii, R. Ilbeygui,  Edra Urban & Partner 2018.

 

 

  

 

 

Kinesiotaping w logopedii
Projekt i realizacja: GeminiSoftnet | Tworzenie stron: Zobacz >> | Pozycjonowanie stron: Zobacz >>
Copyright © 2021 sensumlogopeda.pl Wszelkie prawa zastrzeżone.